Büyük loma yut, büyük laf söyleme

1986. Tuzla Piyade Okulu. Asteğmen rütbesi takmamıza 1 ay kadar var. İşletme-Muhasebe okuduğumuz için bölükten 6-7 kişiyi maaş bordrosu yapmak için ayırdılar. Bunlardan biri de bendim.

Üniversiteden arkadaşım bordro yapmak için kendi adı ile benim adımı verdiğini söylemişti. Kabul edip etmeyeceğim, sorduğunda tereddütte kalmıştım. Temel askerlik eğitimimizi tamamlamıştık. Son günlerde değişik silahlarla yapılan atışların talimini yapacaktık. Bunlar tanksavar silah kullanımı, el bombası atma, uçaksavar silahı kullanma gibi eğitimlerdi.

Bölük sabah saatlerinde eğitime giderken bizler sınıflarda (kısımlarda) bekliyorduk. Bize maaş bordrosu bilgileri verilecek bizler de maaşı hesaplayıp bordroya geçirecektik.

Birinci gün akşama kadar boş vaziyette oturduk. Temmuz’un sıcağında eğitimde mi olmak iyi yoksa serin bir yerde beklemek mi?

Bölükteki manga konumumuzdan dolayı (takımın dördüncü mangasıydık) özel eğitimlerde, piyade tüfeği yerine tanksavar silahı taşırdık. Bu silah soba borusu büyüklüğünde 2 parçadan oluşurdu. Kullanmadan önce 2 boru birbirine monte edilir ve mermiyi bir arkadaki asker silaha sürerdi. Eğitimde mermisiz olarak bunu talimini yapardık. Benim maaş bordrosu görevlisi olarak ayrıldığım gün bunun gerçek mermi ile eğitimi yapılmış ve komutan rastgele olarak söylediği numara da benim numarammış. Ogün orada olsaydım, görev icabı sıklıkla taşıdığım silahı kullanacaktım.

Eğitimden gelen arkadaşlar bana bunu söyleyince kararımı vermiştim. Bordroyu hazırlayacağımız arkadaşlarıma “ben kışlaya gittiğimde bana bordro yaptırmayacaklar, bana bir bölük veya bir takım asker verip onları eğitmemi isteyecekler, o yüzden ben eğitimlere katılmak istiyorum” diyerek bordro görevinden ayrıldım.

Bir ay sonra rütbeleri taktık. Dağıtım yerim Ağrı-Eleşkirt idi. Kışlaya teslim oldum. Kışlada işletmeci olmam sebebiyle beni maaş bordrosu hazırlayıp maaşları dağıtan bölümün sorumlusu yaptılar.